"Alle kinderen naar binnen," hoor ik een lokale UNICEF-collega roepen

12 april 2016

Gerrit van den Berg, persvoorlichter van UNICEF Nederland, blogt vanuit een vluchtelingenkamp in Macedonië.

Het is een soort stilte voor de storm, maar de lol is er niet minder om. Binnenin de UNICEF-opvang wordt druk gespeeld. In de ene ruimte leren kinderen van 4 en 5 jaar oud de getallen 1 tot 5 te schrijven. Wij spelen ondertussen fanatiek een spel Mens Erger Je Niet met een groepje kinderen waarvan de een uit Afghanistan is gevlucht, een ander uit Iran en weer een ander uit Irak.

De knallen buiten vallen eerst niet eens zo op. Maar de onrust wordt ineens voelbaar. Gezichten verstrakken, kinderen kijken onrustig om zich heen, het spel valt stil. Buiten rijden auto's hard langs het voormalige doorreiscentrum, in de verte klinkt geschreeuw en het geknal wordt luider. Gespannen lopen we naar buiten en zien in de verte rookpluimen.
We zijn op bezoek in Macedonië. Ongeveer 800 meter verderop ligt de grens met Griekenland. In Macedonië zitten meer dan duizend vluchtelingen en migranten, onder wie veel kinderen, vast zonder perspectief. In Griekenland is de groep vluchtelingen nog veel groter en zo ook in Idomeni, het kamp net over de grens.

Prikkende ogen

Direct gaan de geruchten rond. Een groep vluchtelingen zou hebben geprobeerd de hekken te forceren om zo door de grens te breken. De politie antwoordt met rookbommen en traangas. De vermeende demonstranten ademen het traangas in, maar ook de mannen, vrouwen en kinderen in het kamp en wij. Op een paar honderd meter afstand van de onrust prikken onze ogen en branden onze kelen door het traangas. De vierduizend kinderen in Idomeni zitten er nog veel dichter bij.

"Alle kinderen naar binnen," hoor ik een lokale UNICEF-collega roepen. Terwijl enkele moeders huilend op het grindpad staan vol met herinneringen aan hun angstige verleden, klinkt uit de kinderopvanglocatie gezang. Mijn UNICEF-collega's hebben de muziek wat harder gezet en samen met de groep kinderen zetten ze in. Vrolijke liedjes overstemmen de knallen van de rookbommen.

Kinderen op nummer één

In de vreselijk complexe situatie langs de Balkan zitten mensen vast zonder hoop en perspectief. UNICEF zet zich in voor kinderen in de opvanglocaties en bepleit bij alle verantwoordelijken dat de belangen van kinderen voorop moeten staan. Want die kinderen vroegen niet om oorlog in hun land, om een vlucht weg van hun huis, om gesloten grenzen en een leven dat stilstaat en waar het traangas in hun ogen prikt. Zij hebben het recht om  kind te kunnen zijn, om samen op een veilige plek te kunnen zingen en spelen.

UNICEF-medewerkers vangen kinderen op in doorreiscentrum Vinojug in Macedonië. De kinderen kunnen in het centrum spelen en praten over wat ze hebben meegemaakt.

Gerelateerd aan dit onderwerp