Jongeren vragen om vrede in Zuid-Soedan

15 december 2014

Een jaar nadat heftige gevechten uitbraken in Zuid-Soedan vragen jongeren om vrede. Een van hen is Rambang "Raymond" Tot Deng.

Rambang "Raymond" Tot Deng zat in het laatste jaar van de middelbare school in de Zuid-Soedanese hoofdstad Juba toen de gevechten uitbraken. In het geweld dat volgde, verbrandden al Raymonds schoolboeken en werden duizenden Zuid-Soedanezen gedood, waaronder twee van zijn neven. Velen vluchtten voor bescherming naar VN-bases of naar buurlanden. "Ik zag dode kinderen, dode vrouwen. Iedereen was aan het huilen", herinnert Raymond zich.

Dit was nooit zo bedoeld. De feestmuziek bij de onafhankelijkheidsviering van Zuid-Soedan, nog maar twee jaar geleden, die plaatsmaakte voor alarmsirenes vandaag de dag. En terwijl Zuid-Soedan een crisis is voor kinderen en jongeren, heeft de wereld maar beperkte aandacht voor hen. Dat moet veranderen.

Duurzame vrede

In grote delen van Afrika is veel pijn en verdriet.  Toch zijn het de jonge mensen die vragen om het duurzaam beslechten van conflicten, om echte vrede. Jongeren die te midden van een oorlog opgroeiden zijn meestal het meest ambitieus, het zijn de hardste werkers. Zij willen terugkrijgen wat van hen is afgenomen: kansen. Ze willen onderwijs en ze willen een redelijk inkomen verdienen.  

Sinds het conflict begon zijn zo'n 1,8 miljoen Zuid Soedanezen hun huizen ontvlucht. Velen zijn nog steeds onderweg, terwijl tienduizenden een plek hebben gevonden in de kampen in Zuid-Soedan, zoals in het VN kamp aan de rand van Juba. Raymond woont hier samen met 10.000 andere jongeren. Hoewel hij dankbaar is voor de bescherming die het kamp biedt, zegt Raymond: "Het leven in het kamp is moeilijk. Je ziet de mensen liggen, of zitten; niemand kan ergens heen, niemand heeft  iets te doen. 

Honderdduizenden anderen in de regio delen Raymonds ervaring met oorlog, geweld en lijden. Maar het zijn altijd de jongeren die het meeste gebukt gaan onder de voortwoedende conflicten.

Niemandsland

Een vroege ervaring met oorlog zoals deze laat jonge mensen in een soort niemandsland achter. Onderwijs is gestopt, kansen verschrompelen. Alleen dit jaar al leven in Zuid-Soedan 400.000 jonge mensen die geen onderwijs kunnen volgen. 

Honderdduizenden meer zijn afgemat, gefrustreerd en losgeslagen. Ze staan op een belangrijk kruispunt: vechten of gaan voor vrede? "Sommige jongeren die ik ken hebben zich bij de rebellen aangesloten", zegt Raymond. "Zij zeggen: waarom zou ik me neerleggen bij de ellendige status van vluchteling in eigen land?" Hij geeft zelf het antwoord: "Vechten leidt nergens toe. Alleen vrede verenigt mensen weer."

Peacebuilding education

Hoe kom je tot vrede? UNICEF gelooft dat basisvoorzieningen, en dan vooral onderwijs, een manier is om vrede te bewerkstelligen. Door basisonderwijs en vakopleidingen kunnen mensen zich uit armoede opwerken, ze kunnen kansen creëren. Maar onderwijs kan zoveel meer betekenen; door oorlog beschadigde kinderen kunnen dingen leren die wij vanzelfsprekend vinden. Op school leren kinderen over hun omgeving,  over hygiëne en het belang van goede voeding. Deze kinderen worden agents of change en brengen hun lessen mee naar hun familie. Ook belangrijk: kinderen die naar school gaan zullen minder makkelijk door gewapende groepen gerekruteerd worden.

Via het Peacebuilding education intitiatief, dat wordt gesteund door de Nederlandse regering, kworden scholen in conflictgebieden en voormalige conflictgebieden herbouwd of opgeknapt. UNICEF levert leermiddelen en psychosociale zorg, zodat kinderen hulp krijgen om met de trauma's om te gaan die zij hebben opgelopen.

UNICEF gelooft dat jongeren de sleutel zijn voor het creëren van veiligheid en stabiliteit in een land. Raymond kan daarin als voorbeeld fungeren. Ondanks alle verschrikkingen die hij meemaakte, de verveling van het kamp en frustraties over de onmogelijkheid een opleiding te volgen, is hij een geboren vredestichter. Als lid van een jongerenforum in het kamp bij Juba leidt hij discussies over de oorzaken van conflict, oplossing en verzoening. Raymond verdient het dat zijn stem gehoord wordt. "Alle jongeren in de wereld die in dezelfde situatie zitten als wij moeten weten dat vergeving de eerste prioriteit is", zegt hij. "Geef ons de mogelijkheden, dan zorgen wij voor vrede." 

 

Ettie Higgins
Adjunctdirecteur van UNICEF in Zuid Soedan

Zuid -Soedan UNI169379

Zuid -Soedan UNI171865

Gerelateerd aan dit onderwerp