Organisaties vragen wettelijk verbod vreemdelingendetentie kinderen

28 januari 2014

Kinderen die bang zijn voor de deurbel, die in hun bed plassen terwijl ze al jaren zindelijk zijn, die nachtmerries hebben of de hand van hun ouder niet meer los durven te laten. In Nederland raken jaarlijks tientallen kinderen beschadigd door een beangstigende en ingrijpende detentie-ervaring.

Ze hebben geen straf maar zitten enkel vast omdat ze het land niet in mogen, of juist moeten verlaten.
De Coalitie Geen Kind in de Cel sprak de afgelopen weken met kinderen en ouders die in vreemdelingendetentie hebben gezeten. Dinsdag 28 januari 2014 overhandigt de Coalitie Geen Kind in de Cel de publicatie 'Papa, hebben we iets ergs gedaan?' aan Kamerleden die gaan over het vreemdelingenbeleid. Amnesty International, Defence for Children, Stichting INLIA, Kerk in Actie, Stichting Kinderpostzegels Nederland, Stichting LOS, UNICEF Nederland en VluchtelingenWerk Nederland roepen de overheid op om te komen met een wettelijk verbod op het in vreemdelingendetentie plaatsen van kinderen.

Gevangenistijd kinderen tast basisgevoel veiligheid aan

De verhalen laten zien dat de gevangenistijd bij kinderen hun basisgevoel van veiligheid aantast en tonen dat de schade die de kinderen in detentie hebben opgelopen nog heel lang zichtbaar blijft. Ook als ze maar enkele dagen vast hebben gezeten. Ouders voelen zich volkomen onthand als opvoeder en zijn zelf te angstig om hun kinderen op een goede manier te kunnen steunen. Rechtstreeks uit de oorlog in een cel op Schiphol belanden, dat is niet wat een vluchteling verwacht. Die is namelijk op zoek naar veiligheid en vrijheid.

Kinderen horen niet in vreemdelingendetentie

Kinderen horen niet in vreemdelingendetentie, deze praktijk moet nu wettelijk verboden worden. De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie geeft aan dat hij grensdetentie van kinderen wil voortzetten omdat anders kinderhandel gestimuleerd zou worden. De Coalitie Geen Kind in de Cel stelt dat een cel geen bescherming biedt, maar een extra trauma voor kinderen oplevert. Daarnaast is er geen enkele aanleiding om te veronderstellen dat kinderhandel gestimuleerd zou worden wanneer grensdetentie wordt opgeheven.
Het beleid om kinderen op te sluiten vanwege het enkele feit dat ze (nog) niet in Nederland mogen zijn, is in strijd met het VN-Kinderrechtenverdrag. Er zijn voldoende alternatieven beschikbaar die de Coalitie ook heeft beschreven in de publicatie. Zo kunnen gezinnen die op Schiphol asiel aanvragen, doorstromen naar een open aanmeldcentrum waar nu ook al mensen terechtkunnen die over land naar Nederland reizen. Gezinnen die het land moeten verlaten zouden individuele trajectbegeleiding moeten krijgen in reguliere asielzoekerscentra. Niets staat de overheid in de weg om vandaag te stoppen met deze schadelijke praktijk.

'Wij horen niet in een gevangenis. Daar zitten mensen die iemand vermoord hebben. Ik heb dat tegen niemand gezegd, maar ik moest daar wel veel over nadenken. Ik dacht de hele tijd: 'we hebben niks gedaan'. Dat zei ik dan steeds tegen mezelf.'

Jongen van zeven jaar, zat een half jaar geleden drie dagen in vreemdelingenbewaring. Hij was al vijf jaar zindelijk maar plast sinds de detentie weer in zijn bed.

'Ik was enorm gestresst. Ik kon de kinderen niet geruststellen. Ik was zelf veel te bang. Ik dacht steeds: 'Wat heb ik de kinderen aangedaan? Dit is heel erg. Gaan ze dit ooit vergeten?' Ik dacht echt dat we naar een veilige plek zouden gaan.'

Moeder van twee kinderen van dertien en zeven jaar, zaten samen zeven dagen in detentie op Schiphol direct na hun vlucht.

Vreemdelingen detentie

Tekening Vreemdelingen Detentie

Afghaanse jongen (13): 'Dit was de gevangenis. Bij het stipje zaten wij, rechts zie je de indeling van de cel. Links de politie.'

vreemdelingen detentie

De overhandiging van de publicatie 'Papa, hebben we iets ergs gedaan?'