Dagboek uit Damascus

25 juli 2012

Razan Ashid, communicatiemedewerker van UNICEF in Damascus beschrijft hoe essentieel de hulp van gewone mensen is voor de internationale hulporganisaties tijdens de crisis in Syrië.

Het zijn hele moeilijke tijden voor de bewoners van Damascus. Duizenden mensen zijn hun huis ontvlucht en op zoek gegaan naar een veiliger plek, zoals een school of moskee. Afgelopen weekend waren tenminste 15 scholen in de stad en 18 scholen net daarbuiten gevuld met vluchtelingen.

Vrijwilligers van de lokale gemeenschap en van het Syrisch Arabische Rode Kruis (SARC) werken dag en nacht om mensen te helpen. Ze doen geweldig werk. Gewone mensen hebben reddings- en hulpteams gevormd in de wijken waar de mensen heen zijn gevlucht. UNICEF en andere internationale organisaties helpen op hun beurt SARC en hun lokale partners.

Jonge hulpverleners

Vooral veel jonge mensen werken mee bij de hulpverlening. Sommigen van hen hebben het geweld getrotseerd en zijn op pad gegaan om mensen te zoeken die een plek nodig hebben om te overnachten. Ze nemen ze mee naar de moskees en scholen waar opvang is.

Syrischefamilie

Op een van deze opvangplekken ontmoet ik Oum Mustafa. Ze vertelt dat zij en haar familie afgelopen woensdag zijn gevlucht en een nacht in een park hebben doorgebracht. "De volgende dag kwamen er een paar jongeren die ons naar deze school hebben gebracht", zegt ze, "Ik ben zo blij dat ik mijn drie jongens en de baby bij me heb, en ook mijn schoonfamilie".

Een andere vrouw die naar de school is gevlucht kijkt naar haar 9 jaar oude dochter, die op een matrasje op de vloer slaapt. "Ik ben blij dat ze slaapt" zegt ze. "Weet je, we hebben de afgelopen drie dagen gen oog dicht gedaan door het geluid van de beschietingen en van helikopters. Het leek wel of ze ín ons huis waren."

School als vluchtopvang

Sommige van de scholen waar nu vluchtelingen zitten, zijn scholen die in het verleden hulp ontvingen van UNICEF. Een collega van me bezocht een klas waar nu vluchtelingen zitten en wees me op de roze deur en de muurschilderingen. Daaraan kun je zien dat deze school bij het netwerk van "kindvriendelijke" scholen hoorde die UNICEF het afgelopen jaar heeft gepromoot.

Sommigen hebben vluchtelingen in hun eigen huis opgenomen. Een vrouw die ik ken, Manal, die zelf 2 kinderen heeft, heeft al drie maanden mensen uit Homs in huis. Afgelopen nacht moesten ze trouwens allemaal wéér vluchten en nu zitten ze ook in een school. Zulke hulpvaardigheid is overigens bijna niet vol te houden. Veel winkels zijn gesloten, dus het is moelijk voor de bewoners om genoeg voedsel en andere spullen te kopen, laat staan dat ze ze kunnen kopen voor gasten.

Moeilijke omstandigheden

De omstandigheden in de scholen zijn niet gemakkelijk. In een school in Masaken Barzeh zijn er voor 600 mensen slechts 7 kleine toiletten beschikbaar. De mensen proberen wel de school zo schoon mogelijk te houden. Maar ze hebben schoonmaakspullen nodig en zijn zich niet altijd bewust van het belang van goede  hygiëne. UNICEF stelt daarom hygiënepaketten beschikbaar met onder meer shampoo, schoonmaakmiddelen, wc-papier, zeep en handdoeken.

Syrischspeelgoed

Soms kunnen kinderen ook zelf hulp verlenen. Ik kwam de 14-jarige Naya tegen. Ze was al twee keer verhuisd van lokatie, samen met haar zeven familieleden. Ze noemt zichzelf nu "hygiëne-expert". Vrijwilligers waren zó onder de indruk van haar kennis, dat ze nu wordt ingezet in de school om haar kennis met anderen te delen. Dus vertelt ze nu andere kinderen hoe belangrijk het is om de wc door te trekken of de badkamer schoon te maken. "Jonge kinderen luisteren wel naar mij, maar ik weet niet zeker of volwassenen dat ook doen", zegt ze lachend.

Een ander probleem voor de kinderen is de verveling. Het is te warm om in de tuin te rennen en er is niks om mee te spelen. UNICEF stelt daarom ook spel- en sportmaterialen beschikbaar via de lokale partners en SARC.

Deze fragmenten komen uit het dagboek van Razan Rashidi, communicatiemedewerker van UNICEF in Damascus.

 

Syrischebaby

Gerelateerd aan dit onderwerp