Sint Maarten

Binnenkort staan hier de eerste resultaten van het onderzoek.

Sinds 10 oktober 2010 is Sint Maarten een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Het omvat het zuidelijk deel van het gelijknamige eiland Sint Maarten en heeft een oppervlakte van ongeveer 34 km². De hoofdstad is Philipsburg. Het noordelijke deel van het eiland Sint Maarten hoort als Collectivité de Saint-Martin bij Frankrijk.

Volgens schattingen van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) van de Nederlandse Antillen had Sint Maarten op 1 januari 2009 40,917 inwoners, waarvan 30% jonger is dan 20 jaar.

Er wonen veel immigranten op Sint Maarten, met name uit de Dominicaanse Republiek en Haïti. De officiële taal is Nederlands, maar het Engels is voor het grootste deel van de bevolking de belangrijkste voertaal. Daarnaast spreekt ook een aanzienlijk deel van de bevolking Spaans.

De economie van het land is hoofdzakelijk op het toerisme gebaseerd.  

Geschiedenis

Volgens de overlevering zou Columbus het eiland op 11 november 1493 (Sint-Maarten) hebben ontdekt. Rond 1630 vestigden Fransen en Nederlanders zich op het eiland, vooral vanwege het aanwezige zout. Zij werden tijdelijk verdreven door de Spanjaarden.

In 1648 werd het eiland voor het eerst officieel verdeeld door middel van een verdrag tussen de Fransen en de Nederlanders. Het eiland wisselde daarna veelvuldig van eigenaar tot de huidige grenzen in 1817 definitief werden vastgesteld. In de 18e eeuw werden Afrikaanse slaven naar het eiland gehaald om op de plantages te werken. Voordat het een zelfstandig land werd op 10 oktober 2010 maakte Sint Maarten onderdeel uit van de Nederlandse Antillen.

Lees meer over de eilanden en de staatkundige verhoudingen